مراسم‌های تشییع و خاکسپاری چهره‌های محبوب هنری در ایران، سال‌هاست که فراتر از فضایی برای سوگواری و گرامیداشت یاد متوفی، گاه به صحنه‌ای از رفتارهای ناهنجار، دوربین‌به‌دست‌شدن‌های افراطی و توریست‌گونه‌ی برخی افراد تبدیل می‌شود. این هجوم بی‌قاعده برای ثبت عکس یادگاری و سلفی در جوار پیکر تازه از دنیا رفته، حرمتِ حریم خصوصی خانواده داغدار و مقام هنرمند را به شدت مخدوش می‌کند و فضای اندوه را به محفلی شبیه به گردش و تفریح بدل می‌سازد.

مهران مدیری پیش‌تر در روایتی صریح و بی‌پرده از خاطره تلخ خود در مراسم خاکسپاری زنده‌یاد خسرو شکیبایی، به حضور هزاران نفری افراد با تجهیزاتی نظیر گاز پیک‌نیکی، زیرانداز و دوربین فیلم‌برداری اشاره کرده و به تندی از این بی‌اخلاقی‌ها انتقاد کرده بود. او در همان اظهارات تاکید کرد که هجوم جمعیت و تبدیل کردن آیین وداع به بساط تفریح، او را به شدت آزار داده و سبب شده است تا تصمیم بگیرد برای همیشه از حضور در چنین تجمعات و مراسم‌های خاکسپاری خودداری کند تا مجبور به دیدن و تحمل این صحنه‌های ناخوشایند نباشد.