پایگاه خبری هنر هشتم:// جامعه ای که (امید) دارد، شاید بی درد نباشد، اما زنده ست. راه می رود، نفس می کشد و می داند صبح بهاری، حتی اگر دیر، بالاخره از راه می رسد. از نگاه فراز قورچیان مدیر موًسسه من حقیقی، امیدبخشی به جامعه، یعنی باور به اینکه هنوز می شود ساخت، هنوز می شود ایستاد.